Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2007

Ο δήμιος


Οι αναμένοντες την υποκριτική διαγραφή,την τοποθέτηση του αντικειμένου μακριά από το κέντρο που το ορίζει,οι αναμένοντες το τέλος με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες με σκοπό την αποστασιοποίηση από το γεγονός της διαγραφής ως τέτοιο,είναι εκείνοι που αποποιούνται την εικόνα του κατακερματισμένου προσώπου στον πρωινό καθρέπτη.

Η όραση δείχνει ο,τι προτάσσει η λογική του θεατή,μπλε βελούδο σε μωβ ουρανό ή ουρανός σε βελούδο από αίμα,μικρή σημασία έχει όταν εκείνος που βλέπει έχει βαπτίσει το βλέμμα του στην υποκρισία της υποκειμενικότητας.

Τα χέρια του δήμιου μετά την εκτέλεση,είναι τα χέρια όλων.Ο εκτελεστής αποτελεί μόνο τον διεκπεραιωτή της κοινής θέλησης.Η ευθύνη είναι συλλογική και προηγείται της πράξης.

2 σχόλια:

maria i. είπε...

καλησπέρα και καλή χρονιά. εκτός από την Ελπίδα είναι και η Ρίτσα (υποκοριστικό της Ελευθερίας) δεν έζησε τόσο πολύ, αλλά όταν ήταν μικρή έφυγε, παρά που την φύλαγαν πολύ καλά. και στο τέλος, αυτή έλειπε όταν κόβαν πίττες και μοίραζαν ρόλους και τύχες.

dada είπε...

θα μπορούσε μέσα στο παράθυρο ένα άλλο παράθυρο να οδηγήσει σε αυτό εδώ το παράθυρο:ανοιχτό στον δρόμο που καταλήγει σε έναν δρόμο που οδηγεί σε αυτόν εδώ το δρόμο=κάτω από τα σύννεφα ενός ουρανού από τρεμάμενα χέρια+Ελευθερία η μικρή αδελφή του Ηλίθιου στα πόδια του Ντοστογιέβσκι.
Υ.Γ.Είσαι εσύ ή εσύ είσαι πίσω από ένα αναποφάσιστο όνομα,από ένα πίσω τόσο μακριά από το εδώ...