Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Loui, help μe

ο τροχός του οικόσιτου αρουραίου είναι η μακάβρια επανάληψη της ακολουθίας του μικρού αδελφού/
της υποψίας της ζωής σε στάση/προβολή στιγμιοτύπων εκτός του πλαισίου της αλληλεπίδρασης/
τυφλές οθόνες με ακτίνα δράσης το πεδίο που ορίζεται από το έλλειμμα που κληροδοτεί η εκπνοή της παύσης/
της ζωής σε μετάθεση/προσμονή της πλήρωσης σε cal/min/ανθρωπόμορφο τοπίο χωρίς λάθος/υπάκουο
beat της απόδρασης/Σαββατοκύριακο στον μάρσιπο του Loui Vuitton σε περίπτυξη με κομμάτια πράσινης τροφής
-ανάμεσα στα δόντια το χαμόγελο σου πονάει

2 σχόλια:

Johmar είπε...

Δεν υπάρχει λόγος να μετανιώνεις για τον μικρό αδερφό που έγινε μεγάλος αρουραίος και κληροδοτεί έλλειμα μετά την εκπνοή της παύσης-(;)-, ακόμα κι αν ξέρει ότι προηγείται μια υποψία ζωής. Το χαμόγελο πονάει αλλά και προωθείσαι αιθέρια στο μέλλον

Duchamp είπε...

όπου ο μικρός αδελφός συναντάει το τριμμένο τυρί της άνοιξης/παλαιωμένο σε δρύινα βαρέλια/οσμή της όσφρησης σε σήψη...όπου το ξύλο αφουγκράζεται τους τριγμούς του αιθέρα...καθώς προσγειώνεσαι με την γεύση της ανόδου στον οισοφάγο της λήθης...

[ετεροχρονισμένα-όπως στραβοκουμπωμένο beat]